عقيده اهل سنت و الجماعت

با عرض سلام خدمت مخاطبین گرامی

مدت زیادی بود که به علت مشغولیت ها و مسافرت ها نتوانستیم مطلب جدید نشر کنیم فلهذا به توفیق خداوند متعال فعالیت های خویش را مجدداً آغاز نمودیم.

منتظر نظریات پیشنهادات و انتقادات شما هستیم

د. عمر جویا

https://www.facebook.com/share/1Wpz7JaojK/

پرسش یک معما از سلفی‌ها:

اینکه شما می‌گوئید هر گناه نوعی از کفر است که آن را «کفر اصغر» می‌نامید، آیا منظور شما از اطلاق کفر در اینجا اطلاق حقیقی است یا اطلاق مجازی؟

اگر بگوئید که مراد از «کفر اصغر» اطلاق حقیقی است، در اینصورت از شما می‌پرسیم که: آیا حدیثِ «صلُّوا خلفَ كلِّ بَرٍّ وفاجرٍ» را می‌پذیرید؟ اگر بگوئید که می‌پذیرید، پس شما اقتدا کردن پُشت کسی که دچار کفر شده باشد را جائز می‌دانید؟! زیرا شما هر گناه را نوعی از کفر می‌دانید، ولو که آن را «کفر اصغر» هم نام می‌نهید، پس فاجر بر مبنای تعریف شما کسی است که مملو از کفرهای اصغر باشد.

اگر بگوئید که این حدیث را نمی‌پذیرید، چون این حدیث صحیح نیست، پس بما بگوئید که معصومیت امام را از گناه، پیش از امامت کردن و نماز دادن چگونه معلوم می‌کنید؟! چون هیچ کسی معصوم نیست و هیچ مؤمنی به یقین ادعا کرده نمی‌تواند که از نماز صبح تا نماز ظهر یا از ظهر تا عشاء یا از عشاء تا فجر مرتکب گناهی چون حسادت، عُجب، ریا، غرور، درشت‌خویی، ترکِ شفقت بر اطفال، غفلت از ذکر، غفلت از شکرانِ نعمت، وغیره نگشته باشد.

البته تنها یک راه دارید، و آن اینکه: هر کسی که برای امامت یا نماز دادن پیش شود، اول باید در مظهر مقتدیان از هر گناه عمدی و غیرعمدی، از هر گناه آگاهانه و غیرآگاهانه و از هر گناه ظاهر و خفی توبه کند، و سپس چون از کفرهای اصغرش پاک گردید، به امامت بپردازد. اما این کار بدعتی خواهد بود که به مسیحیان مشابهت خواهد داشت.

*********************
اگر بگوئید که اطلاق «کفر اصغر» برای گناهان کاملاً مجازی است و هیچ نسبت حقیقی به کفر حقیقی ندارد، در این صورت شما به تناقض دیگری درمی‌مانید، و آن اینکه: بر مبنای کدام اصول عقلی، شما یک پدیده را تقسیم به نوع حقیقی و نوع مجازی می‌کنید؟

مثلاً اگر گفته شود که «شیر دو نوع است: شیر حیوان و شیر انسان». این قضیه تنها در صورتی درست بوده می‌تواند که «شیر» در هرسه جا بحیث مجاز مراد باشد، و سپس از حیثِ اینکه قرینۀ شجاعت هم در حیوان و هم در انسان پیدا می‌شود، این قضیه درست خواهد بود. ولی اگر کسی بگوید که مراد از دو اطلاق نخست «شیر» حقیقی است و تنها اطلاق سوم آن مجازی است، پس تقسیم کردنِ شیر حقیقی به حیوان (حقیقی) و انسان (مجازی) مغالطه‌ورزی است!

به عین ترتیب، اینکه شما می‌گوئید که «کفر دو نوع است: کفر اکبر و کفر اصغر»، این تنها در صورتی درست بوده می‌تواند که کفر را در هرسه اطلاق آن مجازی بدانید، ولی این به انکار از کفر حقیقی می‌انجامد. ولی اگر بگوئید که دو کفر اول، حقیقی استند و «کفر اصغر» مجازی است، این مغالطه‌ورزی است که در مثال فوق توضیح دادم.

بنابراین، اگر شما از گفتار اینکه «کفر دو نوع است: کفر اکبر و کفر اصغر» خودداری ورزید، و زمانیکه ما می‌گوئیم که «کفر حقیقی قابل تقسیم نیست، بلکه کفر حقیقی تنها یک نوع کفر است» مُعترض نشوید، در اینصورت در اطلاقِ هر گناه بحیث «کفر مجازی» با شما هیچ مشکلی نخواهیم داشت.

سلفی‌نماها غیر از تکفیر و تفسیق کار دیگری ندارند. نه استدلال عقلانی دارند و نه رفتار انسانی.

د. عمر جویا

اهل معنی کسانی اند که می‌دانند در قرآن مجید و احادیث نبوی همیشه از الفاظ حقیقی، صریح، روشن و مُحکم کار گرفته نشده است، بلکه در بسا موارد الفاظ بر عبارات مجاز، خفی، مُجمل، کنایه و متشابه استوار اند. پس اهل معنی همیشه به قرائت تحت اللفظی آیات و احادیث تمسک نمی‌جویند، بلکه با درنظرداشت صنعت بیان و نوعیت عبارات، به دریافتِ معنیِ واقعی آیات و احادیث همت می‌گمارند. اما اهل ظاهر، به این تفکیک الفاظ و عبارات در نصوص کمتر توجه می‌کنند، و بالعموم آیات و احادیث را به عبارات ظاهر، حقیقی، صریح و مُحکم حمل می‌کنند و احکام را بر اساس قرائت ظاهری آیات استنباط می‌کنند.