مرشد کامل مولانا شيخ احمد فاروقی سهرندی(سرهندی) ملقب به «مجدد الف ثانی»
بعد از خواجه بهاء الدين نقشبند، بزرگترين پيشوای اهل سنت و جماعت است،
چنانکه او را مصلح و تجديد کننده ی هزاره ی دوم لقب داده اند و نسبش به
بيست وهشت واسطه به عمر بن خطاب رضی الله عنه خليفه ثانی می رسد. پدرش در
قصبه ی اسکندره از بلاد هند با زنی عفيف و با تقوی ازدواج کرد
و حاصل اين پيوند ولادت امام ربانی به سال 971 در سهرند بود و کلمه ی
«خاشع» تاريخ ميلاد اوست. وی علوم متداول زمان را از والد ماجدش فرا گرفت و
هنوز نوجوان بود که در مسير تصوف و عرفان گام برداشت و از سوی او غير از
طريقت نقشبنديه به اجازه ی ارشاد سه طريقه ی قادريه و سهرورديه و چشتيه
نائل گشت.
امام ربانی از محضر مولانا محمد خواجگی امکنگی کسب فيض کرد و علاقه ی شديدش به طريقت نقشبنديه سبب شد که به سفارش اين پير به حضور شيخ محمد باقی بار يابد و در مدت کوتاهی به سرحد کمال رسد و اجازه ی تربيت سالکان و مريدان را با اجازه ی وی به عهده گيرد. وی علاوه بر آن از محضر مولانا محمد کمال کشميری در ولايت سيالکوت و مولانا يعقوب کشميری که هر دو از علمای بزرگ سرزمين هند بودند، استفاده ی شايان برد. امام ربانی در حکمت الهی و معارف اسلامی تأليفاتی دارد و از جمله ی آنها رسالات «التهليليه»، «اثبات الواجب ، اثبات النبوه»، «المبداء والمعاد»، «المکاشفات الغيبيه»، «آداب المريدين»، «المعارف اللدنيه»، تعليقاتی بر «عوارف المعارف» سهروردی و شرحی بر «رباعيات خواجه عبدالباقی» را می توان نام برد. وی سرانجام به سال 1034 پس از يک سال بيماری در 27 ماه صفر دعوت حق را لبيک گفت. آرامگاهش در سهرند است
امام ربانی از محضر مولانا محمد خواجگی امکنگی کسب فيض کرد و علاقه ی شديدش به طريقت نقشبنديه سبب شد که به سفارش اين پير به حضور شيخ محمد باقی بار يابد و در مدت کوتاهی به سرحد کمال رسد و اجازه ی تربيت سالکان و مريدان را با اجازه ی وی به عهده گيرد. وی علاوه بر آن از محضر مولانا محمد کمال کشميری در ولايت سيالکوت و مولانا يعقوب کشميری که هر دو از علمای بزرگ سرزمين هند بودند، استفاده ی شايان برد. امام ربانی در حکمت الهی و معارف اسلامی تأليفاتی دارد و از جمله ی آنها رسالات «التهليليه»، «اثبات الواجب ، اثبات النبوه»، «المبداء والمعاد»، «المکاشفات الغيبيه»، «آداب المريدين»، «المعارف اللدنيه»، تعليقاتی بر «عوارف المعارف» سهروردی و شرحی بر «رباعيات خواجه عبدالباقی» را می توان نام برد. وی سرانجام به سال 1034 پس از يک سال بيماری در 27 ماه صفر دعوت حق را لبيک گفت. آرامگاهش در سهرند است
یکشنبه شانزدهم مهر ۱۳۹۱ | 10:20
مردم مسلمان افغانستان مردم متحد، صلح دوست، عرفان دوست، پيرو مذهب امام اعظم ابوحنيفه (رح) و بيزار از هر نوع بي اتفاقي و خشونت است. متاسفانه مدارس و مراكزي در شهر هرات فعاليت دارند و موجب بي نظمي، بي عقيده گي؛ و تكفير و توهين به امامان مجتهد و ائمه دين مي كنند، لذا بر آن شديم تا جمعي از نويسندگان از حريم عقيده و مذهب اهل سنت و جماعت دفاع نمائيم. منتظر نظرات، پيشنهادات و انتقادات شما هستيم.